Opnieuw inspirerende PEP-dag
Voor de vierde keer bewijst het PEP een levend platform te zijn waar in alle openheid en collegialiteit kennis en inzichten, vragen en het zoeken naar antwoorden gedeeld worden.
Opnieuw bleek hoe ontzettend veel ervaring en kennis in het PEP aanwezig is en op hoeveel verschillende manieren men met het enneagram bezig is.
Zes inspiratoren waren er – zes werkplaatsen.
Spannend! De bedoeling was een kader te creëren waarbinnen maximale uitwisseling van gedachten én gezamenlijke uitdieping zou kunnen plaatsvinden. Sommigen waren wat huiverig (‘valt er dan wel voldoende te halen?’ – ‘zal het dan niet teveel aan de oppervlakte blijven?’).
De woorden die gezegd werden aan het einde van de dag doen vermoeden dat de opzet geslaagd is: voldaan – inspirerend – verrassend – nieuwe inzichten – open sfeer ...
In deze PEP-talk vind je een korte impressie van de werkplaatsen. Op twee na....De werkplaatst van Albert Kamphuis over de verbinding tussen het enneagram en de benadering van Ken Wilber was buitengewoon interessant maar –in de woorden van Albert- ‘zo divers en niet meer gerelateerd aan de Wilber vraagstelling, dat ik niet weet wat voor verslag ervan te maken’. De werkplaats van Ruud Wolters over ‘quantumfysica als basis van bewustzijn’ was onbegrensd én –aan de lichaamstaal van de deelnemers te zien- enorm involverend. Steeds meer zat iedereen gebogen over een flap met begrippen die het hele bestaan omvatten. Van de vele neurotransmitters die in onze hersenen werkzaam zijn om prikkels door te geven blijken volgens Ruud er negen te zijn die sterke verwantschap hebben met de energie van de negen enneagramtypen. Dat alles valt niet gemakkelijk in een verslagje samen te vatten. We zullen moeten wachten op het artikel dat Ruud hierover gaat schrijven.
Een spontaan aanbod van Jeanet van de Riet leverde een extra mini-workshop op, voorafgaande aan het slotstuk door Leo Castelein.
Jeanet liet ons in tweetallen ervaren wat er gebeurt als de een een bepaalde beweging maakt en de ander die ontvangt. We ontdekten hoe we –met onze verschillende enneatypen - bepaalde bewegingen en gebaren verschillend beleven. Hoe een beweging ons past – of juist een gevoel van ongemak geeft. Hoe wij een beweging interpreteren en welk gevoel dat bij ons oproept.
En dan het slotstuk door Leo Castelein! Hij nam ons –op zijn onnavolgbaar meeslepende manier- mee met Dante, die in zijn midlife crisis de zin van het bestaan onderzoekt, en gegidst wordt door Virgilius op een rondgang door de onderwereld, vervolgens belandt in het aardse paradijs met als gids voor de rondgang aldaar zijn geliefde Beatrijs en dan aankomt bij de de hemelen. Hij liep het pad –dat hij met een veelheid aan beeldmateriaal op de grond had uitgelegd- en nam ons mee langs Cerberus, Beatrice, Maria, vele engelen en wijzen. En ja: 9 zonden moesten overwonnen worden, 9 ‘zegels’ weggenomen voor het rustpunt bereikt werd. 9 – dat kan geen toeval zijn! Een glorieus einde van de dag waarbij “Gloria Maria gratia plena”weerklonk.
Werkplaats ‘ enneagram en levensloop’
Het thema 'enneagram en levensloop' bleek zo breed en maakte zoveel verschillende ideeën los bij de deelnemers dat we op het einde moesten concluderen dat we meer vragen dan antwoorden hadden geformuleerd - wat we overigens niet erg vonden. We hebben eerst geprobeerd om de levensloop van de mens grofweg uiteen te zetten aan de hand van de ontwikkeling van ego en essentie. Het gesprek ontspon zich vervolgens vooral rondom het zogenaamde midlife-punt (wat waarschijnlijk geen toeval is gezien de fase waarin we ons zelf bevinden...). Op dit punt ligt de mogelijkheid om het ego los te laten en opnieuw contact te maken met essentie meer dan ooit aan de oppervlakte. We spraken over onze eigen ervaringen. Dat leverde veel gespreksstof op en leidde tot een heleboel vragen zoals:
- hoe komt het dat de patronen steeds pregnanter worden in plaats van dat ze zachter worden - of verschilt dat per type?
- is inzicht alleen voldoende om bv een trauma te verwerken of moet er nog meer gebeuren - en is dit proces ook type-afhankelijk?
- gaat het erom het ego/de patronen los te laten of zouden we het juist moeten omarmen?
De anderhalf uur waren veel te snel om en in de middag zijn we met een groepje verder gegaan om het levensloopproces te bekijken aan de hand van de binnenlijnen van het enneagram.
Inspirator: Annemiek Hoppenbrouwers.
Werkplaats enneagram en het procesmodel.
Doel van deze werkplaats was om uit te wisselen hoe je met het procesmodel omgaat. Het bijzondere was om te ontdekken dat er heel veel kanten aan het procesmodel zitten.
Mijn insteek was vooral gericht op die van de buitencirkel in combinatie met de stroom die loopt via de binnenlijnen en hoe je dit in de praktijk ziet gebeuren. Je kunt met het procesmodel iedere verandering of stagnering in kaart brengen en dus zichtbaar maken.
Belangrijk is wel dat je het enneagram van de persoonlijkheidstypes loslaat en niet probeert de punten in het procesmodel met de persoonlijkheidstypes te verbinden. Wel kun je de stappen als energiepunten zien en die hebben wel verband met de types.
Ook werd duidelijk in de groep hoe je het proces kunt toepassen en uitleggen. Inzetbaar voor organisaties maar ook op individueel niveau. Waar stokt het en waar zitten de drempels om in beweging te komen of soms weer terug te vallen in het oude. Waar zitten spannende punten als je een stap wilt zetten om verder te komen. Wat maakt dat je iets niet doet gezien vanuit het procesmodel.
Onze conclusie was dan ook dat het enneagram zo veelzijdig is en er nog zo veel te leren valt. Een hele leuke en leerzame ochtend!
Inspirator: Ellen Selderijk.
Werkplaats ‘sociale stijlen’
We kunnen allemaal onze klanten helpen ontdekken welk type ze zijn. Maar als ze dat weten begint het eigenlijke werk pas. Want hoe maak je hen bewuster? Hoe breng je hen inzichten bij waardoor ze een ander, blijer en echter leven kunnen gaan leiden? Wellicht kan dat via de theorieën van Karen Horney over de sociale stijlen.
Met deze vragen zijn we in deze werkplaats aan de slag gegaan. De negen deelnemers waren mooi verdeeld over de drie groepen: assertieve, meegaande en teruggetrokken typen.
We zijn gestart met een oefening : hoe dicht kun je en laat je een ander benaderen. Dat was een opwarmertje.
Vervolgens zijn de mensen per groep gaan inventariseren wat de baten maar ook de kosten zijn van je sociale stijl. Verrassend was dat de meeste deelnemers schrokken van de hoge kosten. Vaak lever je dus in als je je stijl uitleeft. De keerzijden van egogericht bezig zijn liggen dan helder op tafel:
voor de assertieven: schaamte en zich niet verbonden voelen,
voor de teruggetrokkenen, eenzaamheid en afhankelijk voelen;
voor de meegaanden minder zelfexpressie en het voeden van het negatieve zelfbeeld.
Tja dan ga je je wel achter je oren krabben, hoorde ik zeggen.
Horneyaanse groepen, kosten en baten van het type gedrag.
|
WAT LEVERT HET ME OP
|
WAT KOST HET ME
|
|
MEEGAANDE GROEP
|
|
Ik heb geen conflict en geen discussie ( is makkelijk)
|
Frustratie, dat ik niet voor mezelf opkom.
|
|
Ik voel me niet verantwoordelijk voor wat er gebeurt
|
Er is minder zelfexpressie.
|
|
Ik word aardig gevonden (is veilig, is goed, ze vinden me aardig)
|
Energie/vitaliteit
|
|
Ik verbruik minder energie (gemak)
|
Het voedt mijn negatieve zelfbeeld
|
|
|
Liefde voor mezelf .
|
|
ASSERTIEVE GROEP
|
|
In the lead
|
Uit verbinding
|
|
Enthousiasme/flow
|
Uit contact
|
|
Controle door doen
|
Schaamte om verlies relatie
|
|
Grip op doel
|
Onbalans reflectie-actie
|
|
Gevoel dat actie resultaat oplevert
|
Zelf isolement
|
|
TERUGGETROKKEN GROEP
|
|
Afstand/observeren
|
Alleen staan
|
|
Kunnen overzien
|
Afhankelijk-heid voelen
|
|
Grip houden op..
|
Het woekert van binnen
|
|
Buiten conflict blijven
|
Je bent geen deelnemer
|
|
Gemak (-zucht)
|
Je hebt geen stem
|
|
Je past overal in
|
Blijven hangen in somberheid
|
|
Een bepaalde mate van vrijheid
|
Je staat stil
|
|
|
Gek worden van je twijfel
|
|
|
Nutteloze momenten
|
|
|
De tijd glipt door je vingers
|
